Skip to main content

Norfolk Pine

Norfolk Pine tree soaking up the rain delightedly in our garden

Popular posts from this blog

ಮಳೆ ಬಂತು

ಒಂದು ಹಳದಿ ಮುದಿ ಎಲೆ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಲೂ ಕೂಡದು ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಮೆಲ್ಲನೆ ಅಂಗಳಕ್ಕಿಳಿಯಿತು. ಅದೇ ಒಣ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಗಳು ಪಟ ಪಟ ಕೆಳಗೆ ಹಾರಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನೆಲ್ಲ ಹೆದರಿಸಿ ಓಡಿಸಿದವು. ಮರಗಳೆಲ್ಲ ತಟಸ್ಥ. ನೀನು ಬಂದರೆಷ್ಟು ಬಿಟ್ಟರೆಷ್ಟು ಅನ್ನುವ ಹಾಗೆ. ಒಳಗೊಳಗೇ ಬರದೇ ಇದ್ದರೆ ಅನ್ನುವ ದುಗುಡ ಬೇರೆ.
ಆದರೂ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಹನಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮೊದಲು ಕಳಿಸಿ, ನಂತರ ನೆಲಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದವು ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಹನಿಗಳು.
ಗದ್ದಲದ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮಳೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ಈ ಸಲದ ಮಳೆಗಾಲವೇ ವಿಚಿತ್ರ. ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಂಪು ಮಾಡಲು ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಮೋಡ ಕರಗಬೇಕೋ. ಇನ್ನು ಮೇಲೆ ಹೀಗೇನೋ.

ಪಯಣ

ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಓಡಿ ಓಡಿಯೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಟ್ಟಲಾಗದೆ ಹಿಂದುಳಿದ ಮರಗಳು, ಒಂಟಿ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತು ಓಡುತ್ತಿರುವ ರೈಲನ್ನೆ ನೋಡುತ್ತಾ ತನ್ನೊಳಗೇ ಕಳೆದು ಹೋದಂತಿರುವ ಮೀನುಗಾರ, ಟ್ರೇನು ಯಾಕಿನ್ನು ಬರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಪದೇ ಪದೇ ಇಣುಕಿ ನೋಡುವ ಪ್ರಯಾಣಿಕ, ಒಳಗೆ ಕೂತು ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ತನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಗೆ ಸರಿತೂಗಿಸಿ ನೋಡುವಾಗಲೇ ಚಾದರ ಹೊದಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವ ಕತ್ತಲು.
ಟ್ರೇನ್ ಹತ್ತಿ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಾದವು. ಅಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಕತೆ, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಬಾಗಿಲ ಹತ್ತಿರ ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಗೆ ಮುಖವೊಡ್ಡಿ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಹರಟುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಎದುರು ಕೂತವರನ್ನೆಲ್ಲ ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಂಡು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಾರದ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೋರ್ ಹೊಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಮದುವೆಯಾಗಿ 5 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು Jab we met ಸ್ಟೈಲ್ನಲ್ಲಿ ಓಡಿ ಬಂದು ಹೊರಟ ಟ್ರೇನ್ ಹತ್ತಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಅದೂ ಒಂದು ಚೆಂದದ ನೆನಪು.
ಈಗ ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ.

Go set a watchman

I am holding 'Go set a watchman' in hand for the past few hours. Am I reading it? No. Honestly I don't want to read it because it will end soon if I started reading. And I don't want it to end. You may find it strange but ask any passionate reader and they will tell you that's their biggest fear. That the book will end. To kill a mockingbird was a wonder. And I know that this too will be.
Harper Lee might have been a one-book wonder but she was a wonder alright. Not like other 'intellectual' one-book-earlier-and-now-two-book wonders.
More about the book if I can bring myself to read it.